Kategoria BM4.2
Lekcja 2 z 7

Światła przeciwmgłowe, awaryjne i sygnały ostrzegawcze

Spis treści

Nie wszystkie światła samochodu służą do zwykłego oświetlania drogi.

Część z nich ma przede wszystkim:

  • zwiększyć widoczność pojazdu w trudnych warunkach,
  • ostrzec innych o zagrożeniu,
  • oznaczyć pojazd unieruchomiony z powodu awarii lub wypadku,
  • przekazać krótkotrwały sygnał ostrzegawczy.

W tej lekcji rozróżniamy:

  • przednie światła przeciwmgłowe,
  • tylne światła przeciwmgłowe,
  • światła awaryjne,
  • ostrzegawczy trójkąt odblaskowy,
  • sygnał dźwiękowy,
  • sygnał świetlny.

Najważniejsza zasada:

środki ostrzegawcze mają poprawiać bezpieczeństwo, a nie zastępować przepisy o pierwszeństwie, zatrzymaniu czy postoju.


1. Zmniejszona przejrzystość powietrza

Art. 30 PoRD dotyczy jazdy w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza spowodowanej np.:

  • mgłą,
  • opadami atmosferycznymi,
  • innymi przyczynami ograniczającymi widoczność.

Kierujący ma wtedy obowiązek zachować:

szczególną ostrożność.

Samo włączenie odpowiednich świateł nie wystarcza.

Trzeba również dostosować:

  • prędkość,
  • odstęp,
  • sposób wykonywania manewrów,
  • poziom koncentracji.

2. Przednie światła przeciwmgłowe przy złej widoczności

W warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza kierujący pojazdem silnikowym ma obowiązek włączyć:

  • światła mijania, albo
  • przednie światła przeciwmgłowe, albo
  • oba te rodzaje jednocześnie.

To ważny szczegół.

Przepis nie wymaga, aby przednie przeciwmgłowe były używane wyłącznie razem ze światłami mijania.

Dopuszczalne układy przy zmniejszonej przejrzystości

mijania

albo

przednie przeciwmgłowe

albo

mijania + przednie przeciwmgłowe

Same światła dzienne

→ nie są wystarczającym rozwiązaniem w warunkach objętych art. 30.


3. Przednie przeciwmgłowe nie są tylko „światłami do mgły”

Art. 51 ust. 5 przewiduje szczególny wyjątek.

Od zmierzchu do świtu kierujący może używać przednich świateł przeciwmgłowych również przy normalnej przejrzystości powietrza, jeżeli jedzie po:

drodze krętej oznaczonej odpowiednimi znakami drogowymi.

W praktyce chodzi o drogę oznaczoną znakami dotyczącymi niebezpiecznych zakrętów, np. A-3/A-4; tabliczka T-5 może wskazywać początek drogi krętej.

Zapamiętaj

mgła / ograniczona przejrzystość → przednie przeciwmgłowe mogą być używane zgodnie z art. 30.

normalna przejrzystość + noc → przednie przeciwmgłowe mogą być używane na odpowiednio oznaczonej drodze krętej.

Nie oznacza to prawa do jazdy z nimi każdej nocy na dowolnej drodze.


4. Tylne światło przeciwmgłowe — próg 50 metrów

Tylne światło przeciwmgłowe jest bardzo intensywne.

Dlatego art. 30 ust. 3 pozwala go używać tylko wtedy, gdy:

zmniejszona przejrzystość powietrza ogranicza widoczność na odległość mniejszą niż 50 m.

To konkretna granica ustawowa.

Widoczność około 80 m

→ nie używasz tylnego przeciwmgłowego tylko dlatego, że jest mgła.

Widoczność około 30–40 m

→ można użyć tylnego przeciwmgłowego.

widoczność ≥ 50 m → tylne przeciwmgłowe WYŁĄCZONE

widoczność < 50 m → można WŁĄCZYĆ


5. Gdy widoczność się poprawi — wyłącz tylne przeciwmgłowe natychmiast

Ustawa wprost nakazuje:

niezwłocznie wyłączyć tylne światła przeciwmgłowe po poprawie widoczności.

Nie czekamy do:

  • końca podróży,
  • ustania deszczu,
  • całkowitego zaniku mgły.

Jeżeli widoczność wzrosła powyżej progu uzasadniającego ich użycie:

→ wyłączamy je.

Dlaczego?

Tylne przeciwmgłowe mogą:

  • silnie razić kierującego jadącego za nami,
  • pogarszać ocenę odległości,
  • utrudniać zauważenie świateł STOP.

6. Intensywny deszcz również może ograniczyć widoczność poniżej 50 m

Przepis nie mówi:

„tylne przeciwmgłowe wolno włączyć tylko podczas mgły”.

Mówi o zmniejszonej przejrzystości powietrza.

Jeżeli np. bardzo intensywny opad rzeczywiście ogranicza widoczność do mniej niż 50 m:

→ warunek ustawowy może zostać spełniony.

Decyduje faktyczna widoczność, a nie nazwa zjawiska pogodowego.


7. Nie oceniaj 50 m na podstawie samego deszczu lub kontrolki

Kierujący powinien ocenić rzeczywistą widoczność.

Pomocne mogą być:

  • słupki prowadzące,
  • znaki,
  • latarnie,
  • pojazdy przed nami,
  • inne stałe punkty odniesienia.

Nie włączamy tylnego przeciwmgłowego „na wszelki wypadek”.


8. Sygnał dźwiękowy — tylko jako ostrzeżenie

Art. 29 stanowi, że kierujący może używać:

  • sygnału dźwiękowego,
  • sygnału świetlnego,

gdy zachodzi konieczność:

ostrzeżenia o niebezpieczeństwie.

Klakson nie służy do:

  • poganiania innych kierowców,
  • wyrażania złości,
  • witania znajomych,
  • „karania” kogoś za błąd,
  • wymuszania pierwszeństwa.

9. W obszarze zabudowanym klakson tylko przy bezpośrednim niebezpieczeństwie

Na obszarze zabudowanym przepisy są szczególnie restrykcyjne.

Sygnału dźwiękowego można użyć tylko wtedy, gdy jest to konieczne w związku z:

bezpośrednim niebezpieczeństwem.

Przykład prawidłowy

Pieszy lub pojazd nagle wjeżdża bezpośrednio na Twój tor jazdy.

Krótki sygnał może ostrzec o zagrożeniu.

Przykład nieprawidłowy

Kierowca przed Tobą nie ruszył natychmiast po zapaleniu zielonego.

→ klakson jako wyraz zniecierpliwienia nie realizuje celu przepisu.


10. Poza obszarem zabudowanym sygnał dźwiękowy nadal nie jest „dowolny”

Poza obszarem zabudowanym nie działa ograniczenie do bezpośredniego niebezpieczeństwa sformułowane dla obszaru zabudowanego.

Nadal jednak art. 29 pozwala używać sygnału:

w razie konieczności ostrzeżenia o niebezpieczeństwie.

Nie oznacza to swobodnego trąbienia bez powodu.


11. Mgła poza obszarem zabudowanym — szczególny obowiązek użycia klaksonu

Art. 30 wprowadza wyjątek, który często pojawia się na egzaminach.

Poza obszarem zabudowanym, podczas mgły, kierujący pojazdem silnikowym ma obowiązek dawać:

krótkotrwałe sygnały dźwiękowe podczas wyprzedzania lub omijania.

Ważne

Przepis mówi konkretnie o:

  • mgle,
  • poza obszarem zabudowanym,
  • wyprzedzaniu lub omijaniu.

Nie przenosimy tej zasady automatycznie na każdą jazdę w deszczu.


12. Sygnał świetlny — również tylko do ostrzegania o niebezpieczeństwie

Art. 29 pozwala użyć sygnału świetlnego, jeżeli zachodzi konieczność ostrzeżenia o niebezpieczeństwie.

Jednocześnie zabrania:

ostrzegania światłami drogowymi w warunkach, w których mogłoby to oślepić innych kierujących.

Dlatego popularne „mrugnięcie długimi” nie jest neutralnym gestem w każdej sytuacji.

Jeżeli powoduje oślepienie:

→ jest niedopuszczalne.


13. „Mrugnięcie długimi” nie przekazuje pierwszeństwa

To bardzo ważna zasada praktyczna.

Jeżeli inny kierujący mignie światłami, nie powinieneś automatycznie interpretować tego jako:

„masz pierwszeństwo, jedź”.

Sygnał świetlny może być:

  • ostrzeżeniem,
  • próbą zwrócenia uwagi,
  • błędnie użytym gestem uprzejmości.

Pierwszeństwo wynika z:

  • przepisów,
  • znaków,
  • sygnałów,
  • poleceń osób kierujących ruchem.

Nie z nieformalnego gestu innego kierowcy.

Przykład

Chcesz skręcić w lewo przez dwa pasy.

Kierowca na pierwszym pasie miga światłami.

→ nadal musisz sprawdzić drugi pas.

Jego gest nie gwarantuje, że pozostałe tory ruchu są wolne.


14. Nie ostrzegaj przed kontrolą w sposób, który sam narusza przepisy

Sygnał świetlny ma ustawowy cel:

ostrzeżenie o niebezpieczeństwie.

Nie należy traktować go jako dowolnego systemu komunikacji między kierowcami.

Nadużywanie sygnału świetlnego jest zabronione.

W kursie koncentrujemy się na sytuacjach drogowych związanych z bezpieczeństwem, a nie na obyczajowych zastosowaniach „mrugania”.


15. Światła awaryjne — co właściwie oznaczają?

Światła awaryjne powodują jednoczesne miganie kierunkowskazów po obu stronach pojazdu.

Służą do ostrzegania innych o szczególnej sytuacji związanej z pojazdem.

Najważniejsze ustawowe zastosowanie dla kierowcy samochodu osobowego dotyczy:

sygnalizowania postoju z powodu uszkodzenia lub wypadku w przypadkach określonych w art. 50.

Światła awaryjne nie nadają kierującemu żadnego dodatkowego pierwszeństwa.


16. Światła awaryjne nie legalizują nieprawidłowego zatrzymania

To jedna z najczęstszych praktycznych pułapek.

Włączenie awaryjnych nie pozwala:

  • zatrzymać się na B-36,
  • zaparkować na przejściu,
  • zostawić samochodu w zatoce autobusowej,
  • zablokować wjazdu,
  • pozostawić pojazdu w innym zakazanym miejscu.

Nie istnieje zasada:

„na awaryjnych mogę stanąć na chwilę”.

Awaryjne są sygnałem ostrzegawczym, a nie pozwoleniem na naruszenie przepisów o zatrzymaniu i postoju.


17. Awaria lub wypadek na autostradzie i drodze ekspresowej

Art. 50 wymaga sygnalizowania postoju z powodu uszkodzenia lub wypadku:

na autostradzie lub drodze ekspresowej — w każdym przypadku.

Sposób:

  1. włącz światła awaryjne,
  2. jeżeli pojazd nie ma awaryjnych — włącz światła pozycyjne,
  3. ustaw trójkąt ostrzegawczy 100 m za pojazdem.

Trójkąt umieszcza się:

  • na jezdni albo
  • na poboczu,

odpowiednio do miejsca unieruchomienia pojazdu.

POJAZD ← 100 m ← TRÓJKĄT


18. Pozostała droga o nawierzchni twardej poza obszarem zabudowanym

Obowiązek ustawowego sygnalizowania awarii/wypadku powstaje:

na jezdni

jeżeli postój odbywa się w miejscu, w którym jest zabroniony,

na poboczu

jeżeli pojazd nie jest widoczny z dostatecznej odległości.

Wtedy należy:

  • włączyć światła awaryjne,
  • ustawić trójkąt 30–50 m za pojazdem.

Jeżeli pojazd nie ma świateł awaryjnych:

→ włącza się światła pozycyjne.


19. Obszar zabudowany — ważna pułapka z trójkątem

Na drodze o nawierzchni twardej w obszarze zabudowanym obowiązek z art. 50 dotyczy postoju na jezdni w miejscu, w którym:

zatrzymanie jest zabronione.

Jeżeli samochód jest wyposażony w światła awaryjne:

→ przepis nakazuje włączenie świateł awaryjnych.

A co z trójkątem?

W art. 50 sposób sygnalizowania na obszarze zabudowanym jest sformułowany tak, że trójkąt pojawia się w wariancie, gdy pojazd nie jest wyposażony w światła awaryjne:

  • światła pozycyjne,
  • oraz trójkąt za pojazdem albo na nim, na wysokości nie większej niż 1 m.

To ważne, bo często uczy się błędnego uproszczenia:

„przy każdej awarii w mieście zawsze obowiązkowo stawiam trójkąt”.

Nie tak brzmi art. 50.


20. Sygnalizacja obowiązuje przez cały wymagany czas postoju

Art. 50 stanowi, że wymagane sygnalizowanie obowiązuje:

przez cały czas takiego postoju.

Nie wyłączamy awaryjnych po kilku minutach tylko dlatego, że:

  • zadzwoniliśmy po pomoc,
  • ustawiliśmy trójkąt,
  • inni kierowcy „już widzą samochód”.

21. Zwykła legalna przerwa na parkingu to nie „awaria”

Jeżeli zatrzymujesz się prawidłowo:

  • na parkingu,
  • MOP-ie,
  • w dozwolonym miejscu,

nie stosujesz automatycznie procedury art. 50 tylko dlatego, że samochód stoi.

Art. 50 dotyczy postoju z powodu:

  • uszkodzenia,
  • wypadku,

i w warunkach określonych w tym artykule.


22. Trójkąt ostrzegawczy jest częścią obowiązkowego wyposażenia samochodu

Samochód osobowy powinien posiadać:

ostrzegawczy trójkąt odblaskowy ze znakiem homologacji.

Dlatego kierujący powinien wiedzieć:

  • gdzie znajduje się trójkąt,
  • jak go rozłożyć,
  • jak ustawić go stabilnie.

Nie warto odkrywać tego dopiero podczas awarii na drodze ekspresowej.

Szczegółowo obowiązkowe wyposażenie samochodu omówimy w M4.7.


23. Bezpieczeństwo podczas ustawiania trójkąta

Sam obowiązek ustawienia trójkąta nie oznacza, że należy bezmyślnie wejść na tor ruchu pojazdów.

Szczególnie na autostradzie lub ekspresówce:

  • najpierw zabezpiecz siebie i pasażerów,
  • oceń ruch,
  • poruszaj się możliwie poza jezdnią,
  • nie stój na pasie ruchu,
  • stosuj się do poleceń służb.

Przepisy określają miejsce trójkąta, ale sposób dojścia do niego musi uwzględniać rzeczywiste bezpieczeństwo.

Pełną procedurę awarii i wypadku rozwiniemy w Module 8.


24. Nagłe hamowanie i zator — awaryjne jako ostrzeżenie

W praktyce kierowcy często wykorzystują światła awaryjne do krótkiego ostrzeżenia pojazdów jadących z tyłu o:

  • nagłym zatorze,
  • gwałtownym spowolnieniu,
  • nieoczekiwanym zagrożeniu.

W nowoczesnych samochodach część systemów może również automatycznie uruchamiać sygnalizację awaryjnego hamowania.

Trzeba jednak rozróżnić:

ustawowy obowiązek art. 50

konkretne sygnalizowanie postoju z powodu awarii lub wypadku,

od:

doraźnego ostrzegania o zagrożeniu

które nie zmienia zasad pierwszeństwa ani nie pozwala na wykonywanie zakazanych manewrów.


25. Światła awaryjne mają również szczególne zastosowania w określonych pojazdach

PoRD przewiduje wprost obowiązek używania świateł awaryjnych również w niektórych szczególnych sytuacjach, np. podczas:

  • wsiadania lub wysiadania dzieci i młodzieży z odpowiednio oznaczonego pojazdu,
  • wsiadania lub wysiadania dzieci z autobusu szkolnego,
  • wsiadania lub wysiadania osoby niepełnosprawnej z odpowiednio oznaczonego pojazdu.

Dla kierowcy kategorii B ważne jest rozpoznanie, że takie światła:

→ informują o szczególnej sytuacji wokół pojazdu i powinny zwiększyć naszą ostrożność.


26. Żółte sygnały błyskowe to nie zwykłe światła awaryjne

Na drogach spotkasz pojazdy wysyłające żółte sygnały błyskowe, np. wykonujące prace lub inne czynności na drodze.

Nie należy utożsamiać ich ze zwykłymi światłami awaryjnymi samochodu osobowego.

Art. 54 przewiduje żółte sygnały błyskowe dla pojazdów:

  • wykonujących na drodze prace porządkowe, remontowe lub modernizacyjne,
  • które ze względu na konstrukcję, ładunek lub nietypowe zachowanie mogą zagrażać bezpieczeństwu.

Żółty sygnał błyskowy:

nie oznacza automatycznie pojazdu uprzywilejowanego.


27. Niebieskie sygnały błyskowe — pojazd uprzywilejowany to osobna kategoria

Nie należy mylić:

  • żółtych sygnałów ostrzegawczych,
  • świateł awaryjnych,
  • niebieskich sygnałów pojazdu uprzywilejowanego.

Pojazd uprzywilejowany w ruchu wysyła jednocześnie wymagane prawem sygnały:

  • świetlne w postaci niebieskich świateł błyskowych,
  • dźwiękowe o zmiennym tonie,

a podczas jazdy ma włączone światła mijania lub drogowe.

Obowiązek ułatwienia przejazdu pojazdowi uprzywilejowanemu oraz zasady korytarza życia są opisane w M3.4 — Zmiana pasa ruchu i jazda na suwak.


28. Sygnały nie zastępują obserwacji

Kierujący nie powinien działać według schematu:

„dałem klakson, więc mogę jechać”.

albo:

„włączyłem awaryjne, więc inni mnie ominą”.

Każdy sygnał:

  • ostrzega,
  • informuje,

ale nie usuwa obowiązku:

  • hamowania,
  • ustąpienia pierwszeństwa,
  • zatrzymania się,
  • uniknięcia kolizji.

Algorytm przy ograniczonej widoczności

Krok 1 — oceń przejrzystość

Czy mgła, deszcz lub śnieg faktycznie ograniczają widoczność?

Krok 2 — włącz właściwe światła

Pojazd silnikowy:

  • mijania,
  • przednie przeciwmgłowe,
  • albo oba.

Krok 3 — oceń próg 50 m

Jeżeli widoczność < 50 m:

→ możesz włączyć tylne przeciwmgłowe.

Krok 4 — obserwuj poprawę

Po poprawie widoczności:

→ tylne przeciwmgłowe wyłącz niezwłocznie.

Krok 5 — dostosuj prędkość i odstęp

Światła nie rozwiązują problemu złej widoczności.


Algorytm przy awarii lub wypadku

Autostrada / ekspresówka

  • sygnalizujesz w każdym przypadku,
  • awaryjne,
  • trójkąt 100 m.

Inna droga twarda poza obszarem zabudowanym

Jeżeli spełnione są przesłanki art. 50:

  • awaryjne,
  • trójkąt 30–50 m.

Obszar zabudowany

Jeżeli postój na jezdni nastąpił w miejscu zakazu zatrzymania:

  • awaryjne,
  • a przy braku awaryjnych: pozycyjne + trójkąt za pojazdem lub na nim, maks. 1 m wysokości.

Najczęstsze pułapki

1. Przednie przeciwmgłowe przy zmniejszonej przejrzystości mogą być używane zamiast mijania albo razem z nimi.

2. Same światła dzienne nie wystarczają w warunkach objętych art. 30.

3. Tylne przeciwmgłowe wolno włączyć dopiero, gdy widoczność spada poniżej 50 m.

4. Po poprawie widoczności tylne przeciwmgłowe trzeba wyłączyć niezwłocznie.

5. Tylne przeciwmgłowe nie są „światłami do każdego deszczu”.

6. Przednich przeciwmgłowych można używać od zmierzchu do świtu na odpowiednio oznaczonej drodze krętej również przy normalnej widoczności.

7. Na obszarze zabudowanym klakson wolno stosować tylko w związku z bezpośrednim niebezpieczeństwem.

8. Poza obszarem zabudowanym podczas mgły trzeba dawać krótkotrwały sygnał dźwiękowy przy wyprzedzaniu lub omijaniu.

9. Miganie światłami nie daje ani nie odbiera pierwszeństwa.

10. Nie wolno ostrzegać światłami drogowymi w sposób powodujący oślepienie.

11. Światła awaryjne nie legalizują zakazanego zatrzymania lub postoju.

12. Na autostradzie i ekspresówce awarię lub wypadek sygnalizujemy w każdym przypadku: awaryjne + trójkąt 100 m.

13. Na pozostałej drodze poza obszarem zabudowanym w warunkach art. 50 trójkąt ustawiamy 30–50 m za pojazdem.

14. W obszarze zabudowanym art. 50 nie nakazuje automatycznie stawiania trójkąta przy każdej awarii samochodu wyposażonego w światła awaryjne.

15. Żółty sygnał błyskowy nie oznacza automatycznie pojazdu uprzywilejowanego.

Źródła
  • Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym:
    • art. 29 — sygnały dźwiękowe i świetlne oraz zakaz ich nadużywania,
    • art. 30 ust. 1–3 — jazda w warunkach zmniejszonej przejrzystości, przednie i tylne światła przeciwmgłowe, sygnał dźwiękowy we mgle,
    • art. 50 — sygnalizowanie postoju z powodu uszkodzenia lub wypadku,
    • art. 51 ust. 5 — przednie przeciwmgłowe na odpowiednio oznaczonej drodze krętej,
    • art. 54 — żółte sygnały błyskowe,
    • art. 57, 57a i 58 — szczególne przypadki użycia świateł awaryjnych.
  • Rozporządzenie w sprawie znaków i sygnałów drogowych:
    • § 4 — A-1–A-4 oraz T-5 jako oznakowanie dotyczące zakrętów i drogi krętej.
  • Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia — wymagania techniczne świateł przeciwmgłowych, awaryjnych i sygnału dźwiękowego.
  • Załącznik nr 1 do programu szkolenia — officialTopic 1.14.
  • Przy kolejnej aktualizacji prawnej przed publikacją ponownie zweryfikować art. 29, 30, 50, 51, 54, 57–58 oraz aktualne przepisy techniczne. Szczególnie pozostawić dobrowolne użycie świateł awaryjnych przy nagłym spowolnieniu jako praktykę bezpieczeństwa, a nie rozszerzać bez podstawy zakresu ustawowego obowiązku z art. 50.