Kategoria BM7.2
Lekcja 2 z 6

Ruszanie, zatrzymywanie i operowanie pedałami

Spis treści

Płynne ruszenie i zatrzymanie samochodu wyglądają na proste czynności, ale wymagają skoordynowania kilku elementów jednocześnie:

  • obserwacji otoczenia,
  • właściwego użycia hamulca,
  • prawidłowego dozowania przyspieszenia,
  • pracy sprzęgłem — jeżeli samochód ma manualną skrzynię biegów,
  • zwolnienia lub użycia hamulca postojowego,
  • utrzymania pełnej kontroli nad pojazdem.

Dobra technika nie polega na wykonywaniu ruchów „na pamięć”.

Kierowca powinien rozumieć, co dzieje się z samochodem po użyciu każdego pedału i dlaczego wykonuje daną czynność.

W tej lekcji omawiamy przede wszystkim samochód osobowy kategorii B.

Wyraźnie rozdzielamy przy tym:

  • wymagania wynikające z przepisów,
  • kryteria szkolenia i egzaminu,
  • dobre praktyki techniczne.

1. Co obejmuje oficjalny program szkolenia?

W teoretycznym curriculum temat officialTopic 2.9 ma szeroką nazwę:

„Technika kierowania pojazdem”.

Szczegółowy program szkolenia praktycznego dla kategorii B rozwija ten obszar między innymi poprzez:

  • uruchamianie silnika pojazdu,
  • włączanie świateł odpowiednich do jazdy w ruchu drogowym,
  • upewnianie się o możliwości jazdy,
  • ocenę sytuacji wokół pojazdu,
  • płynne ruszanie,
  • jazdę pasem ruchu do przodu i do tyłu,
  • zatrzymanie pojazdu przed końcem i początkiem pasa ruchu,
  • ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu.

Ostatnie z tych zagadnień rozwiniemy szczegółowo w M7.5.

Tutaj skupiamy się na podstawowej kontroli samochodu przy ruszaniu, jeździe z małą prędkością i zatrzymywaniu.


2. Egzamin praktyczny również wymaga płynnego ruszenia

W aktualnych kryteriach egzaminu praktycznego dla kategorii B zadanie na placu manewrowym obejmuje między innymi:

  1. uruchomienie silnika pojazdu,
  2. włączenie odpowiednich świateł, jeżeli nie włączają się automatycznie,
  3. upewnienie się o możliwości jazdy,
  4. ocenę sytuacji wokół pojazdu,
  5. płynne ruszenie,
  6. płynną jazdę pasem ruchu do przodu i do tyłu,
  7. prawidłowe zatrzymanie w wyznaczonym miejscu.

Dla pojazdu z manualną skrzynią biegów kryterium płynnego ruszenia wskazuje:

  • zwolnienie hamulca postojowego, jeżeli jest uruchomiony,
  • łagodne puszczenie sprzęgła,
  • zwiększenie obrotów silnika.

To jest konkretne kryterium egzaminacyjne.

Nie oznacza jednak, że przepisy ruchu drogowego nakazują jeden identyczny ruch stopy w każdym samochodzie.

Samochody różnią się między innymi:

  • charakterystyką sprzęgła,
  • momentem obrotowym silnika,
  • sposobem działania pedału przyspieszenia,
  • obecnością systemu wspomagającego ruszanie,
  • rodzajem skrzyni biegów,
  • sposobem działania hamulca postojowego.

3. Zanim ruszysz, upewnij się, że możesz to zrobić

Samo techniczne wprawienie samochodu w ruch nie jest jeszcze prawidłowym ruszeniem.

Przed rozpoczęciem jazdy trzeba ocenić sytuację wokół pojazdu.

Sprawdź w szczególności:

  • co znajduje się przed samochodem,
  • czy obok pojazdu nie znajduje się pieszy lub rowerzysta,
  • czy z tyłu nie nadjeżdża inny pojazd,
  • czy w pobliżu nie znajduje się dziecko lub inna osoba, której możesz nie widzieć bezpośrednio,
  • czy ruszenie nie spowoduje zagrożenia,
  • czy masz miejsce na wykonanie zamierzonego ruchu.

W zależności od sytuacji wykorzystujesz:

  • bezpośrednią obserwację,
  • lusterka,
  • odwrócenie głowy i kontrolę obszaru niewidocznego w lusterkach,
  • systemy kamer i czujników — jako pomoc, a nie jedyne źródło informacji.

Najpierw możliwość bezpiecznej jazdy, dopiero później ruch pedałów.


4. Ruszenie po postoju może być włączaniem się do ruchu

Prawo o ruchu drogowym używa pojęcia włączania się do ruchu.

Włączanie się do ruchu następuje między innymi przy rozpoczynaniu jazdy:

  • po postoju,
  • po zatrzymaniu niewynikającym z warunków lub przepisów ruchu drogowego.

Kierujący włączający się do ruchu ma obowiązek:

  • zachować szczególną ostrożność,
  • ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu.

Przykład

Samochód stoi zaparkowany przy prawej krawędzi jezdni.

Kierowca chce ruszyć i włączyć się do jadącego obok strumienia pojazdów.

Nie wystarczy:

  • włączyć kierunkowskaz,
  • wrzucić bieg,
  • rozpocząć jazdę.

Trzeba jeszcze upewnić się, że można wykonać manewr bez wymuszenia pierwszeństwa na innych uczestnikach ruchu.

Szczegółowe zasady włączania się do ruchu były omawiane wcześniej. Tutaj łączymy je z techniką prawidłowego ruszenia samochodem.


5. Nie każde ponowne ruszenie jest „włączaniem się do ruchu”

To ważne rozróżnienie.

Jeżeli zatrzymałeś się dlatego, że:

  • zapaliło się czerwone światło,
  • zatrzymał Cię korek,
  • ustępowałeś pierwszeństwa,
  • zatrzymanie wynikało z warunków ruchu albo przepisu,

to ponowne rozpoczęcie jazdy nie staje się z tego powodu włączaniem się do ruchu w rozumieniu art. 17.

Przykład

Stoisz jako trzeci samochód przed czerwonym światłem.

Po zapaleniu zielonego ruszasz za poprzedzającym pojazdem.

Nie jest to ta sama sytuacja prawna co wyjazd z miejsca parkingowego przy krawędzi jezdni.

Oczywiście nadal musisz:

  • obserwować otoczenie,
  • zachować odpowiedni odstęp,
  • ruszyć w sposób bezpieczny.

6. Trzy pedały w samochodzie z manualną skrzynią biegów

W typowym samochodzie z manualną skrzynią biegów kierowca ma do dyspozycji:

  1. sprzęgło — po lewej stronie,
  2. hamulec — pośrodku,
  3. pedał przyspieszenia — po prawej stronie.

Każdy z nich pełni inną funkcję.

Sprzęgło

Pozwala czasowo rozłączyć napęd pomiędzy silnikiem a skrzynią biegów i stopniowo go połączyć.

Hamulec

Służy do zmniejszania prędkości oraz zatrzymywania pojazdu.

Pedał przyspieszenia

Pozwala kierowcy sterować żądaniem momentu napędowego i zwiększać prędkość pojazdu zgodnie z aktualnym biegiem oraz warunkami jazdy.

Dokładną zmianę biegów i wykorzystanie hamowania silnikiem omówimy w M7.3.


7. Typowa organizacja pracy nóg w samochodzie manualnym

W prawidłowej technice jazdy samochodem z manualną skrzynią biegów przyjmuje się zwykle następujący podział:

  • lewa stopa obsługuje sprzęgło,
  • prawa stopa obsługuje hamulec i pedał przyspieszenia.

To nie jest przepis zapisujący ustawowy „przydział stóp”.

Jest to utrwalona technika umożliwiająca:

  • powtarzalną obsługę pedałów,
  • szybkie przechodzenie z przyspieszenia na hamowanie,
  • ograniczenie przypadkowego jednoczesnego naciskania niewłaściwych pedałów.

Po zakończeniu pracy sprzęgłem lewa stopa powinna mieć możliwość odpoczynku poza pedałem.


8. Nie trzymaj lewej stopy stale na sprzęgle

Po pełnym połączeniu napędu pedał sprzęgła powinien być zwolniony.

Stałe opieranie stopy na sprzęgle może powodować niepotrzebny nacisk na mechanizm i utrudniać wyczucie momentu, w którym rzeczywiście chcesz sprzęgła użyć.

Dobrą praktyką jest:

  • używać sprzęgła wtedy, gdy jest potrzebne,
  • po zakończeniu czynności przenieść lewą stopę na przeznaczone dla niej miejsce podparcia lub podłogę.

To zasada techniczna i eksploatacyjna, nie odrębny obowiązek ustawowy.


9. Co to jest „punkt brania” sprzęgła?

Podczas powolnego puszczania sprzęgła dochodzisz do zakresu, w którym napęd zaczyna być stopniowo przekazywany na koła.

Potocznie mówi się o:

punkcie brania sprzęgła.

Możesz wtedy zauważyć między innymi:

  • niewielką zmianę dźwięku silnika,
  • zmianę obrotów,
  • delikatną tendencję samochodu do ruszenia,
  • zmianę obciążenia odczuwalną przez kierowcę.

W różnych samochodach sprzęgło może „brać”:

  • niżej,
  • wyżej,
  • na krótszym,
  • na dłuższym zakresie ruchu pedału.

Dlatego nie ucz się jednego położenia stopy w centymetrach.

Ucz się rozpoznawać reakcję konkretnego samochodu.


10. Płynne ruszenie samochodem manualnym — podstawowa sekwencja

W typowej sytuacji na płaskiej nawierzchni można przyjąć następujący schemat:

Krok 1 — przygotuj napęd

Przy zatrzymanym pojeździe wybierz właściwy bieg do ruszenia — co do zasady pierwszy bieg.

Krok 2 — obserwuj otoczenie

Upewnij się, że ruszenie jest bezpieczne i dozwolone.

Krok 3 — zacznij łączyć napęd

Powoli zwalniaj sprzęgło do zakresu, w którym samochód zaczyna reagować.

Krok 4 — dozuj przyspieszenie

Dodaj tyle przyspieszenia, ile jest potrzebne do płynnego ruszenia.

Krok 5 — zwalniaj sprzęgło dalej

Nie puszczaj go nagle.

Pozwól, aby napęd został płynnie połączony.

Krok 6 — po ruszeniu zwolnij sprzęgło całkowicie

Po pełnym połączeniu napędu zdejmij stopę ze sprzęgła.

To schemat techniczny.

Rzeczywista ilość przyspieszenia i tempo puszczania sprzęgła zależą od pojazdu i sytuacji.


11. Nie każdy samochód potrzebuje takiego samego „gazu” przy ruszaniu

Silnik benzynowy, wysokoprężny, hybrydowy i różne układy sterowania mogą reagować inaczej.

Niektóre samochody:

  • łatwo ruszają przy bardzo małym dodaniu przyspieszenia,
  • automatycznie lekko podnoszą obroty podczas puszczania sprzęgła,
  • wymagają wyraźniejszego dozowania pedału przyspieszenia.

Dlatego nie należy uczyć zasady:

„zawsze ustaw dokładnie określone obroty”.

W prawidłowej technice liczy się efekt:

  • ruszenie ma być kontrolowane,
  • silnik nie powinien być niepotrzebnie wprowadzany na wysokie obroty,
  • pojazd nie powinien gwałtownie szarpać do przodu.

12. Zbyt szybkie puszczenie sprzęgła

Jeżeli sprzęgło zostanie puszczone zbyt gwałtownie przy niedostatecznym momencie napędowym, samochód może:

  • szarpnąć,
  • gwałtownie zwolnić,
  • zgasnąć.

To najczęstszy błąd początkujących kierowców.

Rozwiązaniem nie jest jednak przesadne zwiększanie obrotów silnika.

Najpierw trzeba nauczyć się płynnego łączenia sprzęgła z odpowiednim, umiarkowanym dozowaniem przyspieszenia.


13. Zbyt długie „półsprzęgło” również jest błędem technicznym

Podczas samego ruszania krótka praca w zakresie częściowego połączenia sprzęgła jest naturalna.

Nie powinno się jednak bez potrzeby długo utrzymywać samochodu na tzw. półsprzęgle.

Może to prowadzić do:

  • wzrostu temperatury elementów sprzęgła,
  • szybszego zużycia,
  • nieprecyzyjnej kontroli pojazdu.

Szczególnie nieprawidłowe jest długotrwałe utrzymywanie samochodu na wzniesieniu wyłącznie przez balansowanie sprzęgłem i pedałem przyspieszenia.

Technikę ruszania na wzniesieniu omówimy osobno w M7.5.


14. Hamulec postojowy podczas ruszania

Jeżeli hamulec postojowy jest uruchomiony, trzeba go zwolnić w odpowiednim momencie ruszania.

W tradycyjnym układzie mechanicznym kierowca wykonuje tę czynność ręcznie.

W samochodzie z elektrycznym hamulcem postojowym układ może:

  • wymagać ręcznego zwolnienia przyciskiem albo
  • zwolnić się automatycznie po spełnieniu warunków przewidzianych przez producenta.

Nie należy zakładać, że każdy samochód zachowuje się identycznie.

Przed jazdą nieznanym pojazdem warto znać sposób działania jego hamulca postojowego.


15. Samochód z automatyczną skrzynią biegów wymaga innej pracy nóg

W samochodzie bez pedału sprzęgła kierowca ma zazwyczaj:

  • pedał hamulca,
  • pedał przyspieszenia.

W standardowej technice oba pedały obsługuje się prawą stopą.

Lewa stopa pozostaje poza pracą pedałów.

Dlaczego?

Ponieważ kierowca przyzwyczajony do manualnej skrzyni może odruchowo nacisnąć lewą stopą szeroki pedał hamulca tak, jak wcześniej wciskał sprzęgło.

Może to spowodować bardzo gwałtowne hamowanie.

Obsługa hamulca i przyspieszenia prawą stopą jest dobrą praktyką techniki jazdy — nie odrębnym przepisem ruchu drogowego.


16. Podstawowe ruszenie samochodem automatycznym

Sposób obsługi selektora zależy od konstrukcji samochodu, ale w typowym pojeździe przed ruszeniem:

  1. uruchamiasz lub aktywujesz układ napędowy zgodnie z instrukcją pojazdu,
  2. trzymasz pojazd hamulcem,
  3. wybierasz właściwy tryb jazdy, np. D,
  4. sprawdzasz otoczenie,
  5. zwalniasz hamulec w sposób kontrolowany,
  6. w razie potrzeby płynnie naciskasz pedał przyspieszenia.

Niektóre samochody po zwolnieniu hamulca zaczynają bardzo powoli toczyć się bez użycia pedału przyspieszenia.

Inne — szczególnie niektóre pojazdy elektryczne — mogą zachowywać się inaczej zależnie od ustawień układu napędowego.

Dlatego zawsze trzeba znać charakterystykę konkretnego pojazdu.


17. Samochód elektryczny może nie dawać typowego sygnału pracy silnika

W pojeździe elektrycznym brak dźwięku silnika spalinowego nie oznacza, że samochód nie jest gotowy do jazdy.

Po aktywacji napędu pojazd może sygnalizować gotowość komunikatem typu:

  • READY,
  • odpowiednią kontrolką,
  • informacją na ekranie.

Przed zmianą położenia selektora lub zwolnieniem hamulca trzeba mieć pewność, że rozumiesz stan pojazdu.

Nie wolno opierać się wyłącznie na słuchu.


18. Jedna stopa, dwa sąsiednie pedały — buduj powtarzalny nawyk

Przy hamulcu i pedale przyspieszenia ważna jest powtarzalność ruchu prawej stopy.

Kierowca powinien nauczyć się bez patrzenia:

  • gdzie znajduje się hamulec,
  • gdzie znajduje się pedał przyspieszenia,
  • jak szybko przenieść stopę z jednego na drugi.

Nie patrz w dół na pedały podczas jazdy.

Twoja uwaga powinna być skierowana przede wszystkim na drogę i otoczenie.

Dlatego tak istotne było prawidłowe ustawienie fotela omówione w M7.1.


19. Przyspieszaj płynnie

Pedał przyspieszenia nie działa jak przełącznik „włącz/wyłącz”.

Jego nacisk powinien być dozowany.

Gwałtowne i niepotrzebne wciskanie może:

  • powodować szarpnięcie,
  • utrudniać utrzymanie odstępu,
  • pogarszać płynność ruchu,
  • zwiększać zużycie paliwa lub energii,
  • zmniejszać przyczepność na śliskiej nawierzchni.

Nie oznacza to, że zawsze trzeba przyspieszać bardzo wolno.

Czasami sprawne zwiększenie prędkości jest potrzebne, np. podczas włączania się do ruchu.

Prawidłowa technika oznacza:

tyle przyspieszenia, ile wymaga sytuacja — bez niepotrzebnej gwałtowności.


20. Hamowanie podczas normalnej jazdy powinno być przewidywalne

Prawo o ruchu drogowym wymaga, aby kierujący hamował w sposób niepowodujący:

  • zagrożenia bezpieczeństwa ruchu,
  • utrudnienia ruchu.

W normalnej sytuacji technika hamowania powinna więc być możliwie płynna i przewidywalna.

Najczęściej wygląda to tak:

  1. zauważasz potrzebę zmniejszenia prędkości odpowiednio wcześnie,
  2. zdejmujesz stopę z pedału przyspieszenia,
  3. przenosisz ją na hamulec,
  4. stopniowo zwiększasz nacisk hamulca do poziomu potrzebnego w danej sytuacji,
  5. wraz ze spadkiem prędkości kontrolujesz otoczenie i zachowanie pojazdu.

Hamowanie awaryjne jest inną sytuacją — tam priorytetem jest możliwie szybkie i bezpieczne zatrzymanie samochodu.

Technikę hamowania awaryjnego i działanie ABS omawialiśmy w M6.2.


21. Nie wciskaj sprzęgła automatycznie na początku każdego hamowania

W samochodzie manualnym częstym błędem jest jednoczesne natychmiastowe wciśnięcie:

  • sprzęgła,
  • hamulca

przy każdym, nawet lekkim zmniejszaniu prędkości.

Podczas typowego hamowania można najpierw:

  • odjąć przyspieszenie,
  • rozpocząć hamowanie,
  • pozostawić napęd połączony,
  • wcisnąć sprzęgło wtedy, gdy jest ono potrzebne do zatrzymania lub dostosowania biegu.

Pozwala to wykorzystać naturalne opory układu napędowego i zachować kontrolę nad przeniesieniem napędu.

Nie istnieje jeden ustawowy moment określony konkretną prędkością, przy której zawsze trzeba nacisnąć sprzęgło.

Zależy to od:

  • wybranego biegu,
  • prędkości,
  • charakterystyki silnika,
  • tego, czy pojazd ma się całkowicie zatrzymać, czy tylko zwolnić.

Szczegółowo rozwiniemy to w M7.3 przy hamowaniu silnikiem i zmianie biegów.


22. Przy pełnym zatrzymaniu samochodu manualnego sprzęgło trzeba rozłączyć przed zgaśnięciem silnika

Jeżeli samochód ma zatrzymać się całkowicie, przy odpowiednio małej prędkości trzeba wcisnąć sprzęgło, aby nie doprowadzić do zdławienia i zgaśnięcia silnika.

Typowa sekwencja podczas spokojnego zatrzymania może wyglądać tak:

odjęcie przyspieszenia → hamowanie → sprzęgło w odpowiednim momencie → pełne zatrzymanie

Nie należy jednak uczyć jednego identycznego punktu wciskania sprzęgła dla wszystkich samochodów.

Celem jest:

  • zachowanie płynności,
  • utrzymanie kontroli,
  • niedopuszczenie do zgaśnięcia silnika,
  • unikanie niepotrzebnie długiej jazdy z wciśniętym sprzęgłem.

23. Zatrzymanie samochodu automatycznego

W typowym samochodzie z automatyczną skrzynią biegów podczas zatrzymywania:

  1. zdejmujesz prawą stopę z pedału przyspieszenia,
  2. przenosisz ją na hamulec,
  3. płynnie zwiększasz nacisk,
  4. doprowadzasz pojazd do zatrzymania,
  5. utrzymujesz samochód przed samoczynnym przemieszczeniem.

Przy krótkim zatrzymaniu w ruchu — np. przed sygnalizatorem — sposób utrzymywania pojazdu może zależeć od konstrukcji samochodu i zaleceń producenta.

Nie ma ogólnego przepisu nakazującego przy każdym czerwonym świetle przełączenie automatycznej skrzyni w N albo P.

Najważniejsze jest, aby pojazd:

  • pozostawał pod kontrolą,
  • nie toczył się niezamierzenie,
  • był gotowy do bezpiecznego kontynuowania jazdy.

24. W pojeździe z rekuperacją samo odjęcie przyspieszenia może mocno zwalniać samochód

W samochodach elektrycznych i części hybrydowych kierowca może korzystać z hamowania regeneracyjnego.

Po zwolnieniu pedału przyspieszenia samochód może:

  • tylko lekko wytracać prędkość albo
  • zwalniać bardzo intensywnie,

zależnie od ustawień układu.

Nie zmienia to podstawowego obowiązku kierowcy:

musisz panować nad prędkością i w razie potrzeby użyć hamulca roboczego.

System „one pedal” może ograniczać częstotliwość używania pedału hamulca, ale nie oznacza, że kierowca może przestać być gotowy do natychmiastowego hamowania.


25. Po zatrzymaniu zabezpiecz samochód przed samoczynnym ruchem

Po zatrzymaniu samochód nie może samoczynnie:

  • stoczyć się do przodu,
  • cofnąć się,
  • ruszyć po przypadkowym zwolnieniu pedału.

W zależności od sytuacji wykorzystujesz:

  • hamulec roboczy,
  • hamulec postojowy,
  • odpowiednie położenie skrzyni biegów lub selektora.

Przy parkowaniu sposób zabezpieczenia pojazdu omówimy dokładniej w M7.5 i Module 12 w kontekście stanu technicznego oraz urządzeń pojazdu.


26. Krótkie zatrzymanie i dłuższy postój to nie ta sama sytuacja techniczna

Przy kilkusekundowym zatrzymaniu w ruchu kierowca może pozostać przygotowany do szybkiego ruszenia.

Przy dłuższym oczekiwaniu warto ograniczyć niepotrzebne napięcie nóg i obciążenie elementów układu napędowego.

W samochodzie manualnym może to oznaczać — zależnie od sytuacji — przejście na luz i odpowiednie zabezpieczenie pojazdu hamulcem.

Nie jest jednak prawidłowe przedstawianie tego jako jednego obowiązkowego schematu prawnego dla każdego zatrzymania.

Kierowca musi przede wszystkim:

  • utrzymać kontrolę nad samochodem,
  • nie dopuścić do jego niezamierzonego przemieszczenia,
  • być gotowy do bezpiecznego kontynuowania jazdy.

27. Ruszaj dopiero wtedy, gdy poprzedzający pojazd rzeczywiście odjeżdża

W korku i przed sygnalizatorem łatwo popełnić błąd polegający na ruszeniu tylko dlatego, że:

  • zmienił się sygnał świetlny,
  • zapaliły się światła STOP poprzedzającego samochodu,
  • kierowca spodziewa się, że ruch za chwilę ruszy.

Przed puszczeniem hamulca upewnij się, że masz przed sobą odpowiednią przestrzeń.

Pozwala to uniknąć:

  • najechania na poprzedzający samochód,
  • gwałtownego ponownego hamowania,
  • niepotrzebnego „pełzania” z minimalnym odstępem.

28. Nie patrz wyłącznie na samochód bezpośrednio przed Tobą

Podczas ruszania w ruchu miejskim warto obserwować sytuację dalej przed pojazdem.

Jeżeli widzisz, że kilka samochodów dalej ruch ponownie się zatrzymuje, możesz:

  • ruszyć łagodniej,
  • wcześniej odjąć przyspieszenie,
  • ograniczyć niepotrzebne przyspieszanie i hamowanie.

To zwiększa płynność i zmniejsza ryzyko późnej reakcji.

Jest to dobra praktyka obserwacji i techniki jazdy, nie osobny przepis nakazujący konkretną odległość patrzenia.


29. Zgaśnięcie silnika nie powinno wywoływać paniki

Początkującemu kierowcy może zdarzyć się zgaśnięcie silnika podczas ruszania.

Najważniejsze jest wtedy:

  1. zachować kontrolę nad samochodem,
  2. w razie potrzeby trzymać hamulec,
  3. zabezpieczyć pojazd przed stoczeniem,
  4. ponownie uruchomić silnik zgodnie z konstrukcją pojazdu,
  5. sprawdzić sytuację wokół,
  6. ponowić ruszenie dopiero wtedy, gdy można zrobić to bezpiecznie.

Nie próbuj „ratować” sytuacji chaotycznymi ruchami pedałów.

Błąd techniczny staje się niebezpieczny przede wszystkim wtedy, gdy kierowca przestaje obserwować otoczenie lub traci kontrolę nad pojazdem.


30. Jeżeli samochód nie rusza tak jak zwykle — nie zwiększaj bezmyślnie przyspieszenia

Jeżeli po próbie ruszenia pojazd nie zachowuje się prawidłowo, możliwych przyczyn jest wiele:

  • nadal włączony hamulec postojowy,
  • niewłaściwy bieg,
  • niewłaściwe położenie selektora,
  • zbyt szybkie puszczenie sprzęgła,
  • przeszkoda pod kołem,
  • usterka techniczna.

Nie rozwiązuj każdej takiej sytuacji poprzez mocniejsze naciskanie pedału przyspieszenia.

Najpierw ustal przyczynę.

Niepotrzebne zwiększenie momentu napędowego może doprowadzić do nagłego ruszenia pojazdu po usunięciu przyczyny oporu.


31. Gwałtowne ruszanie na śliskiej nawierzchni zmniejsza kontrolę

Na śniegu, lodzie, mokrej jezdni albo luźnej nawierzchni zbyt gwałtowne przyspieszenie może doprowadzić do utraty przyczepności kół napędowych.

Dlatego ruszenie powinno być jeszcze bardziej płynne.

Współczesne systemy kontroli trakcji mogą ograniczać poślizg kół, ale nie zmieniają podstawowej zasady:

kierowca nadal musi dostosować sposób używania pedałów do przyczepności.

Szczegółowo omawialiśmy przyczepność w Module 6.


32. Obuwie nie może utrudniać obsługi pedałów

Przepisy nie określają jednego obowiązkowego rodzaju butów do prowadzenia samochodu osobowego.

Z punktu widzenia techniki jazdy obuwie powinno jednak umożliwiać:

  • pewne oparcie stopy,
  • wyczucie pedału,
  • szybkie przenoszenie prawej stopy między przyspieszeniem i hamulcem,
  • pełne wciśnięcie sprzęgła w samochodzie manualnym.

Obuwie, które:

  • zsuwa się ze stopy,
  • haczy o sąsiedni pedał,
  • ma bardzo grubą lub niestabilną podeszwę,

może utrudniać precyzyjne sterowanie.

To ocena techniczna związana z bezpieczeństwem, a nie przepis definiujący konkretny model obuwia.


33. Nie używaj pedałów „zero-jedynkowo”

Początkujący kierowca często traktuje pedały jak przełączniki:

  • gaz — wciśnięty albo puszczony,
  • hamulec — mocno albo wcale,
  • sprzęgło — podłoga albo natychmiast puszczone.

Tymczasem większość normalnej jazdy wymaga dozowania.

Dobra kontrola samochodu polega na tym, że ruch stopy jest:

  • świadomy,
  • płynny,
  • proporcjonalny do potrzebnej reakcji pojazdu.

Wyjątkiem są sytuacje awaryjne, w których hamulec może wymagać natychmiastowego i bardzo zdecydowanego użycia.


34. Płynność nie może być ważniejsza od bezpieczeństwa

Celem techniki jazdy jest płynne prowadzenie samochodu, ale nie za wszelką cenę.

Jeżeli pojawia się nagłe zagrożenie:

  • nie hamuj słabiej tylko dlatego, że chcesz uniknąć szarpnięcia,
  • nie kontynuuj ruszania tylko dlatego, że już zacząłeś puszczać sprzęgło,
  • nie próbuj zachować „idealnej płynności”, gdy trzeba natychmiast zatrzymać pojazd.

Bezpieczeństwo ma pierwszeństwo przed komfortem.


35. Prawidłowe zatrzymanie kończy się pełną kontrolą pojazdu

Zatrzymanie nie jest zakończone tylko dlatego, że prędkość wynosi 0 km/h.

Kierowca powinien jeszcze upewnić się, że:

  • pojazd pozostaje unieruchomiony,
  • nie stacza się,
  • wybrany sposób utrzymania samochodu jest odpowiedni do sytuacji,
  • może bezpiecznie kontynuować jazdę albo zakończyć podróż.

Na pochyłości znaczenie tego etapu jest jeszcze większe.

Ruszanie na wzniesieniu i precyzyjne manewrowanie przy bardzo małej prędkości rozwiniemy w M7.5.


36. Manual i automat — najważniejsze różnice

ElementManualna skrzynia biegówAutomatyczna skrzynia biegów
Sprzęgłoobsługiwane lewą stopąbrak pedału sprzęgła
Hamulecprawa stopaprawa stopa — standardowa technika
Przyspieszenieprawa stopaprawa stopa — standardowa technika
Ruszaniewymaga skoordynowania sprzęgła i momentu napędowegopo wybraniu trybu jazdy kontroluje się głównie hamulec i przyspieszenie
Zgaśnięcie silnika przy złej pracy sprzęgłamożliwetypowo nie występuje w ten sposób
Toczenie po zwolnieniu hamulcazależne od pracy sprzęgła i nachyleniamoże występować automatycznie, zależnie od konstrukcji
Hamowanie regeneracyjnezwykle brak lub niewielkie znaczenie w klasycznym układziemoże być bardzo wyraźne w hybrydzie lub EV

Tabela opisuje typową technikę i charakterystykę pojazdów.

Nie zastępuje instrukcji konkretnego samochodu.


37. Co na egzaminie oznacza „płynne ruszenie”?

W praktyce egzaminacyjnej chodzi o to, aby pojazd rozpoczął jazdę w sposób kontrolowany.

Kandydat powinien między innymi:

  • wcześniej ocenić sytuację wokół pojazdu,
  • nie ruszyć w sposób powodujący zagrożenie,
  • zwolnić hamulec postojowy, jeżeli jest użyty,
  • w samochodzie manualnym płynnie połączyć sprzęgło z odpowiednim zwiększeniem obrotów,
  • utrzymać prawidłowy tor jazdy,
  • zatrzymać pojazd w wymaganym miejscu.

Nie chodzi o efekt „show”.

Nie trzeba ruszać szybko.

Trzeba ruszyć pewnie, płynnie i pod pełną kontrolą.


38. Dobra sekwencja myślenia przed każdym ruszeniem

Zamiast zapamiętywać wyłącznie ruch nóg, możesz stosować prosty schemat:

obserwacja → decyzja → przygotowanie napędu → kontrolowane ruszenie → dalsza obserwacja

Obserwacja

Czy mogę ruszyć?

Decyzja

Czy mam pierwszeństwo i wystarczającą przestrzeń?

Przygotowanie napędu

Czy wybrałem właściwy bieg lub tryb jazdy?

Kontrolowane ruszenie

Czy samochód reaguje zgodnie z moim zamiarem?

Dalsza obserwacja

Czy sytuacja nie zmieniła się już po rozpoczęciu ruchu?

To ostatnie pytanie jest szczególnie ważne.

Sytuacja drogowa może zmienić się w czasie jednej sekundy.


Najczęstsze pułapki

1. Techniczne wprawienie samochodu w ruch nie wystarcza. Przed ruszeniem trzeba ocenić możliwość bezpiecznej jazdy i otoczenie pojazdu.

2. Ruszanie po postoju może być włączaniem się do ruchu. Wtedy art. 17 wymaga szczególnej ostrożności i ustąpienia pierwszeństwa innym uczestnikom ruchu.

3. Ruszenie po czerwonym świetle albo po zatrzymaniu w korku nie jest z tego powodu nowym włączaniem się do ruchu.

4. W manualu typowa technika to: lewa stopa — sprzęgło; prawa — hamulec i przyspieszenie. To technika jazdy, nie osobny przepis określający „przydział stóp”.

5. Nie trzymaj stale lewej stopy na sprzęgle.

6. Punkt brania sprzęgła nie znajduje się w identycznym miejscu w każdym samochodzie.

7. Nie istnieje jedna obowiązkowa liczba obrotów potrzebna do ruszenia każdym autem.

8. Zbyt szybkie puszczenie sprzęgła może spowodować szarpnięcie albo zgaśnięcie silnika.

9. Zbyt długie półsprzęgło nie jest dobrą metodą kontrolowania samochodu.

10. W automacie standardową dobrą praktyką jest obsługa hamulca i przyspieszenia prawą stopą.

11. Brak dźwięku silnika w samochodzie elektrycznym nie oznacza, że pojazd nie jest gotowy do jazdy.

12. Pedał przyspieszenia i hamulec należy dozować, a nie traktować jak przełączniki.

13. Przy normalnym hamowaniu nie wciskaj automatycznie sprzęgła od samego początku. Moment jego użycia zależy od sytuacji, biegu i charakterystyki pojazdu.

14. Przy pełnym zatrzymaniu manualnego samochodu sprzęgło trzeba rozłączyć przed zdławieniem silnika.

15. Nie ma ogólnego przepisu nakazującego w automacie wybieranie N lub P przy każdym krótkim zatrzymaniu.

16. Rekuperacja i jazda „one pedal” nie zwalniają z gotowości do użycia hamulca roboczego.

17. Po zatrzymaniu pojazd musi pozostać pod kontrolą i nie może samoczynnie się przemieszczać.

18. Zgaśnięcie silnika należy opanować spokojnie: zabezpieczyć pojazd, uruchomić go ponownie i jeszcze raz sprawdzić otoczenie.

19. Jeżeli samochód nie rusza prawidłowo, nie rozwiązuj problemu automatycznie mocniejszym dodaniem przyspieszenia.

20. Płynność jest ważna, ale bezpieczeństwo jest ważniejsze.

Źródła
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców, tekst jednolity: Dz.U. 2018 poz. 1885, z późn. zm.:
    • załącznik nr 1, część I, officialTopic 2.9 — „Technika kierowania pojazdem”,
    • załącznik nr 1, część II, pkt 1.2 — „Ruszanie z miejsca oraz jazda pasem ruchu do przodu i tyłu”,
    • pkt 1.2.1 — uruchamianie silnika pojazdu,
    • pkt 1.2.2 — włączanie świateł odpowiednich do jazdy w ruchu drogowym,
    • pkt 1.2.3 — upewnianie się o możliwości jazdy, wykluczenie prawdopodobieństwa spowodowania zagrożenia i ocena sytuacji wokół pojazdu,
    • pkt 1.2.4 — płynne ruszanie,
    • pkt 1.2.5 — jazda pasem ruchu do przodu i tyłu,
    • pkt 1.2.6 — zatrzymanie pojazdu przed końcem i początkiem pasa ruchu,
    • pkt 1.6 — ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu — rozwijane w M7.5.
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 października 2023 r., Dz.U. 2023 poz. 2317 — aktualna nowelizacja rozporządzenia szkoleniowego dotyczy szczególnych zasad szkolenia żołnierzy dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej; robocza weryfikacja nie wykazała zmiany zakresu officialTopic 2.9 ani pkt 1.2 programu praktycznego wykorzystywanego w tej lekcji.
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach, Dz.U. 2023 poz. 2659, z późn. zm.:
    • załącznik nr 1 — zadanie „Ruszanie z miejsca oraz jazda pasem ruchu do przodu i do tyłu”,
    • kryterium: uruchomienie silnika, właściwe światła, upewnienie się o możliwości jazdy, ocena sytuacji wokół pojazdu,
    • kryterium płynnego ruszenia: zwolnienie hamulca postojowego, gdy jest uruchomiony, oraz w samochodzie manualnym łagodne puszczenie sprzęgła i zwiększenie obrotów silnika,
    • płynna jazda do przodu i do tyłu oraz zatrzymanie w wyznaczonym miejscu.
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 stycznia 2024 r., Dz.U. 2024 poz. 56 — zmiana rozporządzenia egzaminacyjnego; nie zmieniła wskazanych wyżej podstawowych kryteriów ruszania dla kategorii B.
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 maja 2025 r., Dz.U. 2025 poz. 696 — kolejna zmiana rozporządzenia egzaminacyjnego; robocza weryfikacja zmian obowiązujących od 2025 r. nie wykazała zmiany podstawowego kryterium płynnego ruszenia wykorzystywanego w tej lekcji.
  • Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1251 z późn. zm.:
    • art. 17 ust. 1 — definicja sytuacji, w których następuje włączanie się do ruchu, w tym rozpoczęcie jazdy po postoju lub zatrzymaniu niewynikającym z warunków lub przepisów ruchu drogowego,
    • art. 17 ust. 2 — obowiązek zachowania szczególnej ostrożności i ustąpienia pierwszeństwa przy włączaniu się do ruchu,
    • art. 19 ust. 1 — obowiązek jazdy z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem,
    • art. 19 ust. 2 pkt 2 — obowiązek hamowania w sposób niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa ruchu ani jego utrudnienia.
  • Warstwa techniki jazdy:
    • typowy podział pracy nóg w samochodzie manualnym: lewa stopa obsługuje sprzęgło, prawa hamulec i pedał przyspieszenia,
    • standardowa technika w samochodzie automatycznym: hamulec i pedał przyspieszenia obsługiwane prawą stopą,
    • „punkt brania”, unikanie długotrwałego półsprzęgła, stopniowanie nacisku pedałów oraz moment użycia sprzęgła podczas normalnego hamowania są elementami techniki i obsługi mechanicznej, a nie odrębnymi normami PoRD,
    • charakterystyka ruszania, automatycznego toczenia, elektrycznego hamulca postojowego i hamowania regeneracyjnego zależy od konstrukcji pojazdu oraz zaleceń producenta.
  • Stan prawny sprawdzony roboczo w oficjalnym ELI na 22 sierpnia 2026 r.; przy kolejnej aktualizacji prawnej należy ponownie zweryfikować wszystkie wskazane akty i ewentualne późniejsze nowelizacje przed publikacją.